Wednesday, 20 February 2013

காற்றில் மிதக்கும் சொற்கள் - லத்தீஃப் மொஹிதீன்



சவுக்கு மரம்


ஒரு சவுக்கு மரம்
ஆற்றங்கரையில்
மேல் காற்றி்ன் மடிவுக்காகக்
காத்திருக்கிறது
பகலின் முடிவில்

ஒரு கிழட்டுக் காகம்
ஆற்றங்கரையில்
சவுக்கு மரத்துக்காகக்
காத்திருக்கிறது
சவுக்குமரம்
என் விரல் நுனியில்

நீல பஸ்


 இலக்கம் அற்ற
ஓட்டுநர்  அற்ற
ஒரு நீல நிற பஸ்
வாகனங்களுக்கிடையே
இரத்தம் சொட்ட சொட்ட
ஊர்கிறது

எனக்கு முன்னே
அது வந்து நிற்கிறது
நான் ஒரு நீல டிக்கட்
வாங்குகிறேன்
நகைச்சுவையற்று,
பாடல் அற்று

நண்ப,
நேரம் வந்துவிட்டது
நான் போக
நான் வாங்கிய டிக்கட்
என் கையில் சூடாக இருக்கிறது

நீல பஸ் இதோ
தன் கதவைத் திறந்துவிட்டது
எனக்கு
நேரம் வந்துவிட்டது
வலியை அறிய.

மாயா


பல ஆண்டுகளாக
உனது பெயர்
என் மனதில் நிலைத்துவிட்டது
        மாயா
கிராமம்  கிராமமாக
அது என்னில் ஒரு பகுதி
என் நெற்றியில்
ஒரு புதிய காயம் போல
          மாயா
நகரம் நகரமாக

சிலவேளைகளில்
அது திடீரெனத் திறக்கிறது
வழக்கம்போல் சாதாரணமாக

சிலவேளைகளில்
நான் உன் பெயரைச் சொல்லும்போது
           மாயா

என் முகம் எங்கும்
குருதி வழிகிறது.


ஒரு கவிஞனின் படைப்பு


ஒரு கவிஞனின் படைப்பு
அப்படி ஒன்றும் பெரியதல்ல
என்னால் இயலாது
என் அயலவனை நல்லுணர்வு உள்ளவனாக்க
தன் மனைவியுடன் அவன்
சண்டைசெய்வதைத் தடுக்க
அவர்களின் மேசையில் கொஞ்சம்
உணவையாவது வைக்க
என்னால் இயலாது

ஒரு கவிஞனின் படைப்பு
அப்படி ஒன்றும் பெரியதல்ல
ஒரு மிதியடி செய்பவனைவிட
நான் ஒன்றும் முக்கியமானவன் அல்ல
அவன் ஒரு பலகைத் துண்டை வெட்டுகிறான்
அதில் ஒரு ரப்பர் பட்டியைப்  பொருத்துகிறான்
தன் பெருவிரலால் அளவெடுத்து
ஆணியடிக்கிறான்
அப்படித்தான் தினமும் அவன்
வேலைசெய்கிறான்
இப்படி அவனது விரல்கள்
கத்தியின் துரித அசைவுக்குப்
பழக்கப்படுகின்றன

ஒரு கவிஞனின் படைப்பு
அப்படி ஒன்றும் பெரியதல்ல
மிதியடி செய்பவைப்போல்
தடிப்பான பலகைக்கும்
மென்மையான ரப்பருக்கும் இடையில்
நான் அமர்கிறேன்
அவற்றைக் கொண்டு வடிவங்கள் செய்கிறேன்
எப்போதாவது மட்டும்
எனது கை சிறிது காயப்படுகின்றது
மிதயடி
சற்றுச் சிவப்பாகின்றது
அவ்வளவுதான்.

நிலைக்கண்ணாடி


ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்க்கிறேன்
ஒரு நிலைக் கண்ணாடியை
தோளில் சுமந்துகொண்டு
புல்வெளியில் நடுவே
மேலும் கீழும்
நான் நடந்துகொண்டிருப்பது
எனக்குத் தெரியாது

இரவு பிந்திவிட்டது
நான் என் உள்ளங்கையைப் பார்க்கிறேன்
கட்டை அவிழ்க்கிறேன்
அங்கு காயம் எதுவும் இல்லை
நான் ஜன்னலைச் சார்ததும்போது
என் காதில் விழுகிறது
படிக்கட்டுகளில்
கண்ணாடி
உடைந்து விழும் சத்தம்



(காற்றில் மிதக்கும் சொற்கள் - லத்தீஃப் மொஹிதீன் - தமிழில் எம்.ஏ. நுஃமான் - அடையாளம் - முதல் பதிப்பு 2012 - ரூ.60)

No comments:

Post a Comment